پژوهشگر و مدرس دانشگاه دربرنامه خانه وخانواده رادیو ایران ،با تأكید بر نقش بیبدیل الگوی رفتاری والدین در تربیت فرزندان، مفهوم عفاف و حیا را فراتر از پوشش ظاهری دانست و آن را شامل تمام كاركردهای زندگی فردی و اجتماعی، از جمله عفاف در گفتار برشمرد. وی رمز نهادینهسازی این ارزشها را درونی كردن مفاهیم تربیتی و فكری در وجود انسان دانست كه ریشه در كرامت انسانی و نظارت دائمی خداوند بر اعمال دارد.
به گزارش روابط عمومی شبكه رادیویی ایران، دكتر مریم فرزی، پژوهشگر و مدرس دانشگاه، در برنامه خانه و خانواده رادیو ایران، به بررسی راهكارهای تعلیم عفاف و حیا در محیط خانواده و تبیین مفهوم آن به عنوان یك رفتار ارتباطی مهم پرداخت.
در ابتدا به نقش رفتاری پدر و مادر، بهویژه نقش الگویی مادر، برای فرزندان اشاره كرد و گفت: همانطور كه شایسته است اشاره كنیم، وقتی صحبت از عفاف میكنیم، تنها بحث پوشش ظاهری مطرح نیست، بلكه عفاف همه كاركردهای زندگی فردی و اجتماعی من را در بر میگیرد.
وی افزود: بخش بارز و نمود بیرونی این مفهوم در قالب پوشش ظاهری جلوه پیدا میكند، اما ما یك بُعد مهم دیگر به نام عفاف در گفتار داریم كه باید به آن توجه كنیم.
این مدرس دانشگاه تأكید كرد كه فرزندان به دقت به نحوه تعامل و گفتگوی والدین توجه میكنند و برای آنها میزان سازنده بودن و مؤدب بودن گفتار پدر و مادر بسیار مهم است.
وی بیان داشت: گ این ادب در گفتار است كه انسان را زیبا میكند و برای تعلیم این ارزشها اصلاً لازم نیست كه من فرزندانم را نصیحت بكنم؛ اصلاً لازم نیست، بلكه بچهها از رفتار ما بیشتر میآموزند و در حقیقت، رفتار من و پدر و مادر مهمترین كاركرد تربیتی را داراست.
مجدداً بر این نكته تأكید كرد كه اساس حفظ عفاف و رعایت حریمهای عفاف و حجاب، ریشه در كرامت انسانی دارد. وی در تشریح این مفهوم گفت: انسانهایی كه حیا و عفاف دارند، در واقع خداوند را ناظر بر همه اعمالشان میبینند و این مسأله برمیگردد به اینكه ما در مسئله تربیت الگوها، آن كرامت ذاتی انسان را رعایت بكنیم.
وی به اهمیت درونیسازی این مفاهیم اشاره كرد و افزود: اگر میخواهیم كار تربیتی مؤثری روی فرزندان یا مربیان انجام دهیم، باید تلاش كنیم كه مسئله حیا را در درون آنها درونی كنیم، و این بسیار مهم است.
ایشان توضیح داد كه اگرچه فعالیتهای فرهنگی جانبی و حاشیهای لازم و مهم هستند و ما آنها را نفی نمیكنیم، اما در درجه اول باید تلاشمان بر این باشد كه موضوعات تربیتی و فكری را درونی، جاانداز و نهادینه كنیم. زمانی كه این مفاهیم درونی شود، خواه ناخواه در ظاهر من، در گفتار من و در پوشش من تجلی خواهد داشت.
وی در پایان با اشاره به نگرش الهی به جسم انسان، بیان كرد: باید همیشه به یاد داشته باشیم كه خداوند نیازهای صرفاً جسمی را برای انسان در نظر نگرفته است. خداوند میگوید این جسم تو، امانت زندگی دنیاست و ابزار روح و حقیقت وجود تو است و آنقدر ارزش دارد كه باید مراقب باشی از نسخهای كه من به تو دادهام، عدول نكنی؛ و یكی از مهمترین كاركردهای این مراقبت، حوزه عفاف و حجاب است.
