سده چهارم هجری دوران شكوفایی ادبیاتفارسی
علی طهرانبند پژوهشگرتاریخ در برنامه گنجشایگان گفت: در زبان و ادبیات دری ایرانیها بدون آنكه تحت فشار سیاسی قرار گیرند به یك نوع استقلالطلبی دستیافتند.
در ایران پس از اسلام، تا چند سده نمیتوان از ادبیات نوشتاریپارسی نشانهای یافت.كهنتری آثار از پایان سده چهارم هجری به دست ما رسیده است.با این حال تاثیر میراث ادبی دوران اسلام سببشد تا ادبیات فارسی پیشرفت شتابانی داشته باشد.
سده چهارم و نیمه پنجم هجری دوران شكوفایی ادبیات فارسی است و از مهمترین دورههای ادبی ایران به شمار میرود.
برجستهترین شعر و نثر این دوره سادگی سخن و اندیشه است در واقع نثر فارسی با زبان ساده گفتوگو زاده شد و در نیمه پنجم سده هجری به دوره پختگی رسید.
به گزارش فضای مجازی رادیو ایران،علی طهرانبند پژوهشگرتاریخ در برنامه گنجشایگان درباره نقش تحولات اجتماعی در تكامل و هماهنگی فضای آموزشی روزگار اسلامی گفت:در دو قرن اول اسلام،جامعه ایران به دنبال تثبیت موقعیت و قلمرو سیاسی خود بودند.اما به دلیل استیلای حكومت بنیامیه و بنیعباس طی دو قرن چنین مجالی برای آنها فراهم نمیشود.
وی در ادامه افزود: با شكلگیری حكومتهای مستقل در كشور، ایرانیها بواسطه هوش و ذكاوت خود وارد فضای جدیدی شدند و در این مقطع از تاریخ به جای بحث مبارزات سیاسی و نبردهای رویارو، با مسائل فكری و اندیشه روبرو میشوند.
این پژوهشگر تاریخ خاطر نشان كرد:ایرانی در این برهه از زمان علاوه بر پذیرفتن ارزشهای اسلامی، در قالب فرهنگ خود ابداعات بیبدیل از جمله آن است.
طهرانبند بخشی از صحبتهایش را به زبان و ادبیات دری اختصاص داد و گفت: در زبان و ادبیات دری ایرانیها بدون آنكه تحت فشار سیاسی قرار گیرند به یك نوع استقلالطلبی دستیافتند.