بودجه 1405 و چالشهای بنگاههای اقتصادی؛ تأكید بر حفظ ظرفیت تولید در مواجهه با شكاف نرخ ارز
شكوری، كارشناس مسائل اقتصادی، در برنامه «دستوركار رادیو ایران» به بررسی اثرات ساختار بودجه 1405 بر بخش خصوصی پرداختند. ایشان با اشاره به مكانیزم خلق رانت ناشی از تفاوت نرخ ارز رسمی و آزاد، پیشبینی كردند كه این بودجه به جای تحریك توسعه، بنگاهها را به سمت حفظ وضعیت موجود سوق میدهد؛ وضعیتی كه ایشان آن را عدم بقا برای تولیدكنندگان خواندند.
به گزارش روابط عمومی شبكه رادیویی ایران، در پی ادامه بحثهای تخصصی در برنامه «دستوركار رادیو ایران» با حضور شكوری، كارشناس برنامه تحلیل دقیقی پیرامون ساختار تخصیص منابع در لایحه بودجه 1405 و تأثیر آن بر بخش سرمایهگذاری خصوصی ارائه شد.
شكوری به تشریح مكانیزم خلق فرصتهای غیرتولیدی در حوزه تخصیص ارز پرداختند و اظهار داشتند كه زمانی كه قیمت ارز در بازار آزاد به ارقامی نظیر یكصد و هشت هزار تومان یا یكصد و ده هزار تومان رسیده بود، تخصیص ارز با نرخ پایینتر (نظیر هفتاد هزار تومان) به برخی شركتها صورت میگرفت.
ایشان توضیح دادند كه این تفاوت نرخ، بهطور طبیعی منجر به صفآرایی شركتهایی شد كه قصد تبدیل این ارز ترجیحی به كالاهای نهایی مانند چای دبش یا محصولات وارداتی را داشتند تا در بازار آزاد با سود بالا به فروش برسانند. این فرآیند نه تنها منتج به نفع عمومی نشد، بلكه فعالین اقتصادی كه ملزم به تأمین ارز خود با نرخهای بالاتر بودند، دچار ضرر شدند و نتیجه نهایی، شكلگیری رانت بود.
همچنین، ایشان مشاهدات نگرانكنندهای از تعدیل نیرو در بعضی واحدهای صنعتی مطرح كردند كه لزوم تمركز بر حفظ اشتغال موجود را برجسته میسازد.
در ادامه، در پاسخ به استعلام صورتگرفته پیرامون شكلگیری انگیزه لازم برای توسعه در بخش خصوصی تحت تأثیر بودجه 1405، شكوری اعلام داشتند كه به نظر من، وضعیت سال گذشته عینا برای امسال نیز تكرار شده است و بنده این شرایط را «سال بقا» نامیدهام؛ منظور از «سال بقا» این است كه اگر بنگاهها بتوانند صرفاً تولید فعلی خود را حفظ كرده و وضعیت اشتغال موجود را پاس بدارند، اقدام بزرگی انجام دادهاند.
ایشان افزودند كه در بازدید اخیر خود از استان كرمان به مناسبت روز صنعت و معدن، شاهد این موضوع بودند كه برخی از كسانی كه سال گذشته به عنوان واحدهای نمونه شناخته میشدند، به دلیل تعطیلی بنگاه و تعدیل پرسنل، از دریافت جوایز خودداری كردند. این مشاهدات نشان میدهد كه ساختار بودجه جاری، موتور محركی برای رشد و توسعه در بنگاهها فراهم نكرده و در واقع بسیاری از بنگاهها به سمت چالشهای عملیاتی و تعطیلی كشیده میشوند كه این امر تبعات اجتماعی و اقتصادی گستردهای خواهد داشت. لذا، تمركز اصلی باید بر حفظ ظرفیت تولید و اشتغال موجود باشد و اگر در این امر موفق شویم، آن را یك دستاورد مهم تلقی خواهیم كرد.